Juni 26 2019 Kleine Gorriona raakt je rescue hart: zo lief, zacht, rustig, onderdanig en kwetsbaar

 

Fysiek een terrier, maar het felle stukje is haar wezensvreemd. Gorriona, geb. feb. 2018, is gedumpt in een dodingstation. Daaruit gered door Anita van refugio Sierra Nevada. Voorgeschiedenis onbekend. Vermoedelijk geïsoleerd geleefd. Dat alles geeft sporen: nieuwe mensen en de buitenwereld voelen onveilig. Maureen nam haar toch mee naar een hondenspeelochtend in Rolde. Echt rondlopen was de eerste keer te spannend, maar in veilige armen kon ze (ook daar) genieten. De tweede keer liep ze trouwens wel lekker rond.

Gorriona is een heerlijk hondje als je affiniteit met rescue hebt en het geduld en de liefde om haar heel rustig te laten opbloeien. 14 april namen we haar mee uit Spanje. In het begin kon Maureen haar enkel voorzichtig, vanuit lage positie, wat snoep of eten laten aannemen. Ze was niet zindelijk. Wandelen was eng. In de refugio kregen ze haar terrier oortjes moeilijk rechtop. Maar er is gelukkig veel veranderd. Ze kan nu heel vrolijk zijn, onbekommerd rondrennen en heerlijk snuffelen in de knotsgrote tuin.

Helaas kreeg ze in mei een eerste epilepsie aanval (Yorkie kwaal). Ondanks medicatie blijven de aanvallen nog komen met dezelfde intervallen van (ruim) een week. Korte aanvallen (soms geclusterd) waarvan ze redelijk snel herstelt. We zoeken dus een rustig thuis, waar ze weinig alleen hoeft te zijn en niet te veel prikkels krijgt. Wandelen (niet strikt noodzakelijk) zal ook alleen in een rustige omgeving kunnen worden opgebouwd (ev. met behulp van een doggy ride). Een omheinde tuin is belangrijk voor haar. En liefst een rustig, sociaal, niet al te groot hondenvriendje. Ze kan goed met alle honden, maar is niet zo weerbaar. De huidige roedel is groot en druk voor haar.

Net als bij Paulina geldt ook bij Gorriona dat ze in bepaald opzicht een zorgenkindje is, maar tegelijk heel makkelijk, weinig vraagt. Kun je genieten van een hondje dat gelukkig en blij is in haar eigen vertrouwde, beschermde wereldje, dan is Gorriona een meer dan dankbaar projectje. Ze geeft alle liefde terug.

Juni 24 2019 De tere Paulina komt van ver. We zoeken mensen die genieten als Paulina geniet, met onbaatzuchtige liefde, zonder plaatjes.

 

Nog in Spanje

Paulina (ruim 2 j.) is makkelijk als je geen verwachtingen hebt en het kunt laten om te knuffelen. Haar kans op ontwikkeling groeit als men haar liefheeft en respecteert zoals ze nu is. Haar leventje was koud, letterlijk en figuurlijk. Ze zwierf in het Sierra Nevada gebergte met Fenna, die meer potentie heeft tot gewoon huishondje. Paulina is een lief schatje maar (nog) niet aanhankelijk. Wil graag erbij horen, maar heeft (nog) geen vertrouwen in mensen. Duikt bij oppakken onderdanig ineen, houdt zich stijf. Dus nooit druk leggen, niet qua wandelen, qua aanhankelijkheid enz. Blij zijn als zij geniet: van rondrennen in de tuin en rollen in het gras, van (een) hondenmaatje(s), een rustig mandje met overzicht (liefst met Fenna, maar een ander is ook goed).

Paulina kan snoep aannemen, als het rustig is, ze geen druk voelt, je haar niet te direct aankijkt. Met etenstijd maakt ze soms even een soort contact. Echter ze komt niet voor affectie, werd duidelijk nooit geaaid. Door het gemis van die socialisatie inprenting zal ze wrsch. nooit aanhankelijk worden. Een angstbijter is ze niet. Bij oppakken en strelen houdt ze zich enkel stijf. Met TellingtonTouch massages kan Maureen wat spanning weghalen, maar bij vrijlaten gaat ze meteen op afstand. Bij pogingen haar aan tuig en lijn te wennen verstijft ze van angst. Waar Fenna al beter meeloopt aan de lijn en leert genieten van nieuwe input wil Paulina alles voorspelbaar en veilig. Normaal is wandelen goed, maar je moet realistisch kijken naar wat haar gelukkig maakt: dat is juist niet mee moeten ergens heen. Daarom zoeken we een thuis met grote, veilig afgezette tuin waar ze met hondenvriendjes kan rennen en rollen in het gras. Waar knuffelen en wandelen niet hoeft.

Ze kan prima met Gorriona of Fenna geplaatst. Anders is min. 1 andere kleine hond waar ze bij mag liggen een must. Uiteraard als huishond. Ze is tuinzindelijk en kan wrsch. met alle huisdieren, want ze is lief en zacht. Ze loopt vaak met de roedel mee. Bezoek moet niet de aandacht op haar richten. Op zich is ze wel nieuwsgierig, zolang men haar niet benadert. Paulina heeft 2 vaste benchplekjes waar ze voor wat lekkers zo in gaat. Ze slaapt voor de binding los op de slaapkamer, maar dat is niet noodzakelijk. Ze is bang voor onweer. Niet dat je haar dan echt kunt steunen. Fenna is niet bang en wat dat betreft een goede steun. Paulina heeft iets ontzettend liefs. Je wilt niets liever dan haar knuffelen, zeker als ze bang is, maar moet dat goed kunnen inhouden: het helpt haar niet en zal het vertrouwen in mensen juist schaden.

Het gaat goed met de 8-j. buurkinderen, die haar meest negeren en soms wat lekkers geven, maar een kindergezin is te druk. We zoeken een rustig huishouden met grote omheinde (gras)tuin, een hondenmaatje(s), een plekje zonder avonturen, waar ze geen druk voelt, niet hoeft te wandelen en te knuffelen. Waar ze Paulina mag zijn en men geniet als zij zich veilig voelt en vrolijk. Met veel liefde zonder dat het letterlijk hands-on moet. Een speld in de hooiberg? Een magische klik bij kennismaking zal er dus niet zijn. Ze is een projectje en moet een afschuwelijk liefdeloos leven gekend hebben. Ze mag samen met Fenna, mits er andere honden zijn en Fenna wel soms samen met een andere hond wandelt, nieuwe indrukken krijgt (en dus kans op ontwikkeling). En waar Paulina dan mag thuisblijven, liefst ook met andere hond. Plaatsing met Gorriona is ook een optie. Die is bang van bezoek en verstopt zich, maar is met bekende mensen (mn vrouwen) heel aanhankelijk. Gorriona kan kleine stukjes lopen, maar is ook heel tevreden met een omheinde grote tuin. Maar we gaan uit van aparte plaatsing, wel bij (een) (andere) hond(en).

 

Juni 22 2019 Bijzonder bezoek aan onze Roemeense Betty (nu Carmen) bij haar nieuwe baasjes: happy end aan een lang, bewogen verhaal.

 

Betty, mix Vizsla, ruim 5, is geboren in het veld van voormalig Agronomic Institute in Fundulea: onder Ceaucescu een wetenschappelijke parel. Gebouwen, velden sindsdien wildernis. Nog wat schamele woonblokken van toenmalige medewerkers. Betty’s moeder was van een man daar. De pups die ze kreeg gooide hij het veld in. Carmen Costea ging geregeld per bus vanuit Boekarest (ong. 30 km) naar dat veld en voerde zwerfhonden. Ze nam Betty, 5 à 6 maanden, mee naar huis.

Onder Carmen’s goede zorg en duidelijke leiding bloeide Betty op, deed het super. Met de honden en katten in huis, bij de dierenarts, mee naar een demonstratie voor dierenwelzijn enz.

3 maanden later namen we haar mee. Ze kreeg een thuis. Maar moest na 3 jaar weg. Men kon Betty (onzeker door haar start in het veld) de zo broodnodige stabiliteit onvoldoende bieden. Ze werd onvoorspelbaar. Kon dus ook niet tijdelijk in Maureen’s roedel. Betty ging naar de Nomadenhof, een kleinschalig asiel in Sneek. Bij aankomst liep ze niet goed: DLSS (kraakbeenprobleem), goed genezen gelukkig. Herplaatsing duurde een vol jaar. Nieuwe baasjes moesten voor de lieve, gevoelige Betty èn veel liefde èn veel begrip/inzicht èn de juiste aanpak in huis hebben, plus geen zoete inval daar. Wij allen om Betty heen bleven in haar geloven. Nomadenhof-medewerkers trainden en wandelden met haar, Maureen adverteerde zich blauw. Wij wandelden wekelijks met haar.

Tijdens haar verblijf in de Nomadenhof kreeg Betty een paar gratis speurtrainigen van stichting Retrail-Dogs in Gaasterland. Goed voor ontspanning en zelfvertrouwen.

 

1 april vierde Betty haar 5e verjaardag ‘thuis’, 31 maart was ze gehaald. Wij zagen maandag met eigen ogen hoe super het gaat. De baasjes beseffen haar zwakke punten en behoeden haar voor uitglijders door situaties te mijden of strak te begeleiden. Zo maakte ze al kennis met familieleden die geregeld komen, de dierenarts en vele dorpelingen kennen haar al. En soms wandelen ze op een veilige plek in het veld waar ze heerlijk los mag en uit haar dak gaan. Baasjes van goud, die alle liefde en knuffels geven, maar ook duidelijk en strikt zijn in wat mag en niet mag en daarnaar luistert ze super. Ze komt tot rust, kan haar geluk niet op, zagen wij. Wij ook niet. En uit respect en waardering voor Carmen uit Boekarest met haar nooit aflatende betrokkenheid bij al ‘haar’ zwerfhonden is haar naam nu Carmen. Na 5 jaar Betty nog even wennen, maar een fijn gebaar.