September 2 2016 Wat speelt er allemaal.

Esperanza is net een baan. Altijd druk, onverwachte dingen, tegenslagen, mooie ervaringen met honden en mensen …... Er loopt nogal wat momenteel. Zoals hieronder op de site staat waren we zondag bij de aankomst van Olli > nu Odin, Terry, Lupita > nu Lupa, Golfo > nu Rakker (heel bijzonder: alle 4 bij aankomst direct opgehaald door hun nieuwe baasje). Verder waren we voor hondenzaken in Duitsland (Kronach en Nürnberg) van 18 – 22 augustus. Dan wordt vandaag, als het goed gaat, de 9-jarige Guito die al jaren op straat leeft in Andalusië eindelijk in veilligheid gebracht, komt op 16 oktober Roxy, een oudere straathond van Carmen uit Roemenië naar Nederland, is Bijou helaas teruggekomen van adoptie, en zijn we druk bezig met voorbereidingen voor een Spanjereis van 5 – 11 september met vele afspraken daar en het regelen van een terugreis met 6 honden. Tussendoor altijd veel mails e.a. berichten. We proberen van deze dingen nog een apart verslagje te maken op de site voordat we maandagmorgen afreizen. Eerst even wat leuke korte berichtjes van de laatste tijd.

‘Sorry dat we weinig laten horen, maar Maffi doet het super’

8 september 2015 kwamen we met Maffi, Zen, Tigger en Happy op Schiphol aan: gevonden in de berm in de hete zon, 1 maand oud. Rocio en Paco namen hen op tot ze konden reizen. Maffi, toen al enorm gespierd,is een prachthond. Hij kwam uit de Campbelltest als stabiel, tolerant en mensgericht, misschien zelfs hulphondpotentie. Hij lijkt een herdermix, tikje mastin? 13 september ging Maffi naar Esther en Wahid en zoontje Elijah die net geremigreerd waren vanuit Nieuw-Zeeland. Mensen met ervaring met het rehabiliteren van afgedankte politiehonden. Maffi is een bofkont. Hij heeft een grote vriend in Elijah en is onder de deskundige, stabiele, liefdevolle leiding van de baasjes uitgegroeid tot een sensitieve, evenwichtige hond.

Happy werd Diderik werd Joep, maar driemaal is scheepsrecht en hoe!

Ook Happy, nu Joep, met zijn lekker warrige hoofd, gooide hoge ogen bij de Campbelltest. Heel sociaal, super bij de dierenarts, gek op kinderen. Zijn vrouwtje haalde hem van Schiphol. We kregen superberichten over dondersteen Diderik: een waterrat, een smeerpoets, die nooit stopte met rennen en spelen met de andere honden. Maar het was te veel blijkbaar. Hij kwam niet meer tot rust, ging op banken plassen enz. Op 1 januari brachten we hem naar een tussentijdse opvang. Gelukkig begon al na 9 dagen zijn nieuwe leven als Joep op Goeree Overflakkee. Hij is nu 8 maanden bij hen en het is een schot in de roos. Met de kleine Amy en Bas ging het gelijk zo leuk en lief. Moeder Lonneke is een hondenmens van kind af aan. En zo te zien is dat al helemaal overgebracht op haar kroost.

Eski vond rust als Ruby.

De familie moest deze prachtige Blue Merle Border Collie niet meer. Onze stellige indruk is dat er niks met het dier is gedaan: vreselijk voor een hond met zo’n speel- en werkbehoefte. Hij is slim, tolerant, rustig en gehoorzaam. Zijn afgesleten tanden doen vermoeden dat hij stenen in de bek nam om maar iets te doen te hebben. Zijn nieuwe bazin Franka noemde hem Ruby als teken van een nieuw begin. Ze bouwde alles rustig met hem op, want in het begin maakte hij amper contact en vond geen rust. 12 december ging hij naar hen toe en inmiddels is alles meer dan goed gekomen. Franka appte dat het zo mooi om te zien is dat hij  echt rust heeft gevonden, maar daarnaast in actie een echte werkhond is. Ze doen frisbee en neuswerk. Met hun andere Collie en de 4 Spaanse adoptiehonden gaat het fijn. `Soms kan ik nog steeds niet geloven dat hij echt van ons is. We zijn heel blij met hem.’

Nicko heeft alle angst en onzekerheid laten varen.

Een mooi filmpje van Nicko. Hij is een voorbeeld van soms onvermoede ontwikkelingen. We dachten dat hij als angsthaasje langzaam zou  wennen, niet snel vrij zou kunnen lopen etc. Alles is gelogenstraft. Zoals in een eerder sitebericht staat liep hij bijna direct los, ging mee op bezoek en naar winkels en kijk nu eens hoe hij erbij ligt na een stevige wandeling en een buik vol eten. Overigens is hij op het filmpje klaarwakker, maar gewoon heerlijk ontspannen, schrijft Annechien.

Een groot compliment voor de baasjes van Nicu.

Kort geleden stond Catina op de site, toen haar baasjes haar eerste adoptieverjaardag in Friesland vierden. Maar broer Nicu doet het ook geweldig. Nicu was al op 20 juni een jaar bij Jessica en Mike. En hoewel wat minder bang dan Catina had ook Nicu een flinke rugzak door zijn barre verleden. Maar hun geduld en liefde naast de heerlijke wandelingen hebben ook Nicu zo doen opbloeien. Recent waren ze bij de dierenarts voor een check up en vaccinatie en ze kregen het compliment dat hij in topconditie is.

Balu is een prins.

Met enige regelmaat krijgen we een foto en altijd is Balu een schoonheid om te zien. Voor bazinnetje Leny is Balu een droomprins. Hier in de Middellandse Zee. Kun je je voorstellen dat hij in Spanje geen daglicht zag?

Lotje en de campingperikelen.

Lotje komt uit hetzelfde veld waar Nicu en Catina en Betty zijn geboren. Ze leek blind te worden aan een heel ziek oog, er kwam een pot vol teken van haar af en haar huid was heel slecht. Carmen uit Boekarest verzorgde haar een half jaar. En ze krijgt nu al ruim 2 jaar bij Emilie en Hans in Oldenzaal de best denkbare zorg. Het gaat heel goed, hoewel maag en darmen zwak blijven. Helaas kon Lotje tijdens de kampeervakantie niet los, want dan zit ze overal. Maar aan de lange lijn zat ze 1000 x per dag ergens omheen gestrengeld. De buurman begreep niet waarom ze niet met een stroomdraadje werkten. Helemaal niet erg volgens hem. Emilie vroeg wat we daarvan vonden. Maureen antwoordde dat het soms prima werkt, maar dat er ook honden zijn die traumatisch reageren. Afhankelijk van de associaties die ze leggen, kan het verkeerd uitpakken. Bv. een hond die gek op spelen met de bal was, maar tegen stroomdraad aan kwam, toen hij de bal wilde pakken en sindsdien niet meer met de bal speelt. Lotje zou bv. kunnen denken dat de schok betekent dat langs het draadje gaan verboden is en niet meer willen wandelen, omdat je dan langs dat draadje moet, of erger de caravan niet meer uit willen. Lotje is erg gevoelig. Ze kwam met veel angsten en die zijn veel minder geworden. Met Niki en Rafa werkten we ooit met een lange lijn waaraan hun lijnen weer vast zaten. En dan zo dat ze wel bij je kunnen, maar nier overal omheen. Maureen suggereerde simpele, makkelijk op te zetten afrasteringsnetten. Hun antwoord was dat ze geen stroomdraad nemen, want Lotje heeft al trauma’s genoeg gehad in haar leventje.

Chico is ‘in wezen een onzeker zieltje, dat dan maar gauw even zelf de kaarten schudt’.

09 januari ging de 7 jarige Chico die zijn hele leven in een Spaans asiel zat naar Truus en Friso, een heel bewuste keuze. Hun instelling: we zijn blij met alles en wat hij niet meer zal kunnen leren, dat accepteren we met liefde. En zie wat liefde, geduld en acceptatie vermogen. 19 december kwam hij bij Maureen, ouder ogend en overal bijtwondjes van de andere asielhonden. Omdat hij bang voor aanraking was, bleef hij bij het lange wegtransport in de kennel. Eruit zou paniek en drama betekend hebben. Dan maar vies aankomen. Inmiddels voltrok zich een wonder. Omdat Chico niks hoefde, zelf mocht komen, ging het snel. Eén keer beet hij een nichtje die hem iets te vlug aanhaalde. Maar dat is verleden tijd. Hij kent onze taal, gebruiken, de dagelijkse gang, schrijft Truus. Hij gaat makkelijk mee op bezoek en de  omgang met vreemden verloopt steeds soepeler. Ook met vreemde honden gaat steeds beter. En met de baasjes is het genieten geblazen: op bed staat een mand op het voeteneind voor hem en voor het slapen geniet hij van een potje knuffelen en spelen.

‘Speciaal voor jullie gemaakt. Blij met Sepp.’

Sepp is nu 10 maanden bij Kim en Tijmen, de 3 kinderen, lookalike hond Loesje, de poezen, de kippen. Hij is helemaal deel van hun wereld. Ongelooflijk hoe zijn leventje veranderde. Opgegroeid in een chaos van 70 honden bij een oude vrouw die erin om kwam. Realiseer je eens wat het betekent om zo je leven te beginnen. Hij kwam als razende Roeltje naar Nederland (had ook de naam Kyviat naar een formule 1 coureur), stond boven op tafels etc. Sepp blijkt een schat, helemaal niet druk. Het dier wil niks anders dan liefde, geborgenheid en sturing. Kim verstaat de kunst hem dit te laten voelen waardoor er binnen de kortste keren een hele andere Sepp tevoorschijn kwam.

Al onze dieren hebben geluk, maar zoveel geluk als Mulan heeft……….

Mulan woont net als Sepp bij een lookalike. En vanaf dag 1 zijn Snoet en Mulan een onafscheidelijke tweeling. Ze schelen heel weinig in leeftijd (nu zo’n anderhalf) en zijn op 45 gram na even zwaar, appte Roelien. Samen wandelen, samen eitje tikken, samen slapen, alles samen. En alsof dat niet genoeg is, fantastische mensen met twee heerlijke meiden en alle vier zijn ze stapel gek op de twee. Mulan kreeg een hoofdprijs: van zwerven langs de snelweg in Spanje naar een gouden toekomst in Hooghalen. We zijn blij met vele leuke updates die we geregeld krijgen.

Kleine Sara, zo lief en open gebleven ondanks haar misère.

Augustus 30 2016 Aankomst van de 4 hondjes uit Fuentevaqueros

Om 12.30 afgelopen zondag stopte de transportbus van Home from Home bij Maureen met Terry, Olli, Lupita (nu Lupa), Golfo (nu Rakker). Ze zouden daar in opvang, maar waren vooruit geadverteerd en alle 4 hebben al een baasje (zie sitebericht hieronder). Nog mooier: die baasjes waren er. Wij waren ook gekomen om wat formaliteiten te regelen en dit mooie moment mee te maken. Home from Home is een fijn transport. Het is heerlijk dat de dieren ter plekke worden gebracht i.p.v. op een verzamelstopplek ergens bij een pompstation aan de snelweg o.i.d. En het gaat zo lekker rustig. Eén voor één komen ze uit de bus. De lijn die wordt overhandigd aan het nieuwe baasje en dan volgt de eerste ontroerende ontmoeting. Daarna nummertje twee etc. Het is 2 dagen en nachten reizen vanuit Zuid Spanje, dus een beetje ontspanning was broodnodig. De knotsgrote, perfect omheinde tuin was ideaal daarvoor. Al gauw werd er heerlijk gerend. En toen natuurlijk weer in de auto en echt naar huis. En de eerste berichten hebben we al gekregen.

 Rakker

Golfo heeft de nieuwe naam Rakker gekregen en dat leek ons helemaal raak. Hij was zeer levendig en actief bij aankomst en sjeesde de tuin door. Dat klopt met de beschrijving. Maar hij lijkt ook een rustige kant te hebben. Thuis gekomen ging hij lekker met de speeltjes aan de slag, maar later op de dag lag hij het allerliefst dicht tegen Corry aan op de bank met zijn koppie bijna onder haar. Kater Tinus komt af en toe even stiekem kijken. Als Rakker beweegt, smeert hij hem gelijk.

 Terry

 

 

Terry week niet van moeder Talitha’s zijde, maar is inmiddels ook al bevriend met Ties. De eerste nacht heeft Terry heerlijk geslapen. De babyfoon stond aan, maar na heel eventjes wat piepen bleef het helemaal stil. Ondanks zijn vele wonden en immense verwaarlozing denkt Talitha dat hij wel ooit in een gezin woonde, want hij springt alleen op de bank, als zij zegt dat hij bij haar mag komen liggen. Het uitlaten ging super. Ze waren verbaasd hoeveel mensen ’s ochtends om hal 7 de hond uitlaten! Terry’s aandachtspunt is eten. Hij is behoorlijk mollig, hadden we al gezien. Nu blijkt dat hij dol wordt, als hij eten ziet. Dus Ties met een koekje in de hand in de kamer, dat kan niet. Daar zal zijn verleden debet aan zijn. Het blijkt een heerlijk speels hondje dat dol is op de knuffels en de flossen.

‘We zijn ontzettend blij met Lupa.’

 

 

Lupita heet nu Lupa. Michel, Anke en Brechtje zijn zo gelukkig dat ze nu Lupa eindelijk thuis hebben. De eerste nacht ging super. Michel heeft op de bank beneden bij haar geslapen en ze ging nb. zelf lekker in de openstaande bench liggen. Maureen had iedereen wat shampoo meegegeven en Lupa heeft de eerste wasbeurt al gehad. Dat vond ze echt lekker. Ze vinden het geweldig dat ze heel veel energie blijkt te hebben. Wel moet ze nog wennen aan de 4 konijnen die in de tuin rondlopen.

Helena is gek met Olli, maar de katten en de kippen nog niet.’

 

 

Op de terugreis zat Olli heerlijk op schoot en bij thuiskomst kwam hij vrolijk en kwiek uit de auto. Het slapen en het wandelen gaan ook al direct super, maar er is een ander punt waarop gelijk fors getraind moet worden. Bij thuiskomst dook Olli direct bovenop de katten die doodsbang wegstoven en vervolgens had hij een kip te pakken. Hij is watervlug. Olli is een heel prachtig, levendig en pienter ventje dat beslist wel wil leren en die ook wel kan gehoorzamen. Maar ja, zo’n begin is er niet direct weer uit. Wist Olli veel, dat dat niet hoorde. Vogels, eenden, katten, kippen, daar wil hij op af. En blijkbaar is hem nooit geleerd dat je dat niet doet. Maar het betekent wel dat Helena met Olli en de andere dieren echt opnieuw moet beginnen en dat zal nu meer tijd vergen door de roerige start. En veel alertheid natuurlijk. We duimen heel hard dat Olli snel leert ook op dit punt gehoorzaam te zijn.

 

Augustus 28 2016 Zeven mooie huisbezoeken

We proberen weer bij te komen met de site, met eergisteren Catina als start. De afgelopen weken deden we 7 mooie huisbezoeken. Dat is niet helemaal toeval en geluk, want op huisbezoek ga je pas als de match echt aanwezig lijkt. Na de schriftelijke informatierondes (wij veel over de hond en de geïnteresseerden veel over zich) volgt, bij een wederzijds positief beeld, een verdiepend telefoongesprek. Is er dan geen twijfel over motivatie en omstandigheden, dan volgt huisbezoek. Dat is, naast kennismaking en zelf zien waar de hond gaat wonen, een extra voorbereiding op de komst. Vaak leven nog vragen over procedure, ophalen, type tuigje/halsband/riem/voer. Je kunt tips geven over de start: bv. niet direct een stoet kraamvisite over de vloer, al dan niet alleen slapen de eerste nacht(en), over opvoeden i.h.a. en (de beste benadering van) het karakter van deze hond enz.

 Ollie

27 juli waren we naast de deur voor Olli, in het dorpje Blauwhuis. Olli is 2 jaar en komt zondag 28 augustus aan met een wegtransport uit Granada bij Maureen in Smilde en wordt dan direct opgehaald door Helena die enorm naar hem uitkijkt en de bench al klaar heeft staan. Olli krijgt een supervrouwtje die lekker met hem gaat lopen. Onbegrijpelijk dat dit knuffelige, blije, speelse ventje op straat gedumpt is en al sinds november 2015 in het asiel zit.

 Lupita

06 augustus waren we in Enschede voor Lupita. Lupita, van januari 2014, komt gelijk met Olli. Een Spaanse familie wilde van haar af. Ze gaat naar Michel, Anke en dochter Brechtje van 7 jaar. Ze hebben nog verdriet om hun oude hond, maar staan helemaal open voor Lupita. Het wachten op haar komst duurt lang! Ze waren dus blij met deze tussentijdse foto. Lupita heeft even tijd nodig, maar is dan lief, aanhankelijk, speels en ongecompliceerd. Ze heeft een soort poedelvacht en er kan wel wat Spaanse Waterhond inzitten. Ze boft met deze lieve, zorgzame familie waar ze genoeg aandacht en beweging zal krijgen.

 Nicko

Daarna door naar Deventer voor Nicko waar Annechien en haar zoon en dochter direct als een blok voor vielen: een prachtbegin! En het was een schot in de roos. Nicko is pas 7 maanden en komt uit asiel Arsofia, Bulgarije. Maureen helpt dit asiel dat gedwongen wordt minder dieren op te nemen, maar wat doe je als de pups op straat geboren worden? Helpen dus, en wij helpen dan met huisbezoek, ook al gaat adoptie via een andere stichting. Nicko zat al een paar maanden bij Maureen. Nicko is al opgehaald en bloeide op vanaf het moment dat hij thuis kwam met Annechien. We wisten niet wat we hoorden, want hij had best wel angsten. Zo durfde hij lange tijd niet verder dan de oprit, zo eng was de weg en de mensen die daar liepen. En nu al is hij mee geweest naar het tuincentrum, door het dorp naar het park met andere honden, en op bezoek bij familie. Nicko heeft rust gevonden.

   Terry

Ties met Rafa

08 augustus gingen we naar Sint Nicolaasga voor Terry die ook met Lupita en Olli meekomt. Gelukkig ook in de buurt. Terry gaat naar een moeder met drie kinderen van bijna 4 en 9 en 12. We hebben alle vertrouwen in de goede sturing van Talitha. Want kleine Terry verdient nu eindelijk zijn definitieve huisje en veel zorg en aandacht. Terry is al vijf en een half, een mix Yorshire Terriër. In maart kwam hij zwaar verwaarloosd in het asiel: wonden over zijn hele lijfje en een totaal vervilte vacht. Hij heeft een lief en open karakter en krijgt niet genoeg van knuffelen. Spelen en wandelen is ook fijn! Wat is er mooier dan zo’n hondje te helpen? Ties van 4 jaar blijkt een echt hondenmannetje, hier zit hij met onze Rafa...

 Beer

16 augustus gingen we voor de tweejarige Beer naar Emst bij Epe. Op onze site stond al veel over het artikel van Jantien de Boer in de Leeuwarder Courant die met haar partner begin mei een week in Andalusië was en toen de twee joekels van honden, door hen Muis en Beer gedoopt, zwervend en broodmager en kletsnat aantroffen. Met onze hulp hebben ze de dieren kunnen onderbrengen. Muis en Beer arriveerden 15 juli op Schiphol. Bij Lia en Ewout in Oosterbierum, bijna pal aan de Waddenzee, zijn ze liefdevol opgevangen. Inmiddels is Beer geadopteerd. De ontzettend lieve reu is heel gevoelig. Hij trekt zich gauw terug. Wil Beer opbloeien en veel leren, dan moet je goed in je vel zitten en rust en duidelijkheid bieden. Welnu, hij trof de juiste mensen: hondenmensen in hart en nieren met grote liefde en kennis van zaken. Ze wonen in Leeuwarden, maar zaten 3 weken in een vakantiehuisje in Emst. Dus op naar Emst. En 18 augustus ging Beer mee naar Emst. Heerlijk dat de 

baasjes een paar weken tijd hebben om de hele dag bij hem te zijn en van alles te leren. De eerste berichten liegen er niet om: het gaat super.

 Flor

Daarna naar Zwolle voor Flor, een hele grote hond in feite, maar met relatief super korte poten. Net als Nicko geen Esperanzahond. Flor was in opvang bij Maureen. Ze heeft een Mastin-karakter en is dus niet slaafs gehoorzaam. Haar zware blaf is luid en omdat deze honden gefokt zijn voor zelfstandig waken en dus kunnen aanslaan in een omgeving met veel geluid kun je hierover klachten krijgen. Flor was al eens terug gebracht van adoptie en moest nu echt goed terecht komen. Nou, dat is gelukt. Bij een echtpaar met 3 (bijna) volwassen kinderen (die niet tegen Flor aanfietsen, zoals gebeurde bij het laatste gezin dat haar terug bracht) en die eerder ook een hond met een eigenzinnige aard hadden. Zij hebben de juiste benadering: rustig, geen overkill. Flor is opgehaald door vader en oudste dochter en het gaat heel goed.

 Golfo

Tinus, gaat hij Golfo accepteren?

Op 26 augustus gingen we naar De Hoeve, een dorpje in ZO-Friesland, voor Golfo, nummertje 4 die morgen aankomt met het wegtransport van de organisatie Home from Home, uit hetzelfde asiel als Terry en Olli en Lupita bij Granada. Dit mannetje van anderhalf jaar is ook gedumpt. Het nieuws was eraf. Hoe kun je: zo’n vrolijk en ongecompliceerd dier. Golfo is levendig en moet de nodige beweging hebben. Zijn nieuwe bazinnetje loopt gelukkig graag knapzakroutes en dagelijks twee keer een uur. Verder heeft ze heel veel hondenkennis. Golfo gaat ook bij Tinus wonen, een rode herfstkater die bij Niki en Rafa even een hoge rug opzette, maar verder met pientere oogjes ‘de kat uit de boom keek’. We hopen dat de twee vriendjes worden. En o.l.v. Corry is die kans groot: ze is kordaat en heeft haar vorige honden altijd heel veel geleerd vnl. met gebaren.

Augustus 25 2016 Catina vierde haar eerste adoptieverjaardag in Friesland.

  

                                 Dirkje met Catina                          Op de oude pier van Molkwerum:Catina met Rafa

Hoe erg we achter lopen met de site blijkt wel uit het feit dat we nu pas aan dit bericht toekomen. Maar het is er niet minder waardevol om. 16 juli werden wij blij verrast met een telefoontje. Jef en Alice uit België vroegen of we samen zouden gaan wandelen die middag. Want …. ze bleken in Friesland te zijn met Catina om te vieren dat ze die een jaar geleden ophaalden. Omdat Catina zo vreselijk bang was, was dat toen een hele speciale kennismaking. Ze hadden een pension in het dorpje Molkwerum genomen en zaterdags kwamen ze naar Bolsward waar we uren gesproken hebben over het adopteren van een Catina die in het Roemeense veld is geboren en zich staande moest houden tussen alle zwerfhonden daar, die de pups (de ondersten in rang) vaak verjagen. Daarna zat ze, samen met broer Nicu, nog lang in een verschrikkelijk shelter waar het opnieuw vechten was om wat voer (kipkarkassen zonder vlees). Kortom, enkel overleven en nul komma nul socialisatie. Maar Jef en Alice lieten zich niet uit het veld slaan. Vervolgens kwam opvangmoeder Anieta naar Bolsward met haar geadopteerde hond Betty (overigens in hetzelfde veld geboren) en met Catina (die aan haar vastgeplakt zat) en ’s middags gingen we wandelen met Niki, Rafa, Betty en Catina. Daarna sliepen Jef en Alice er een nachtje over en de volgende morgen zaten we weer gezamenlijk aan de koffie. Het was duidelijk: zij gingen voor Catina. En hoewel we ons hart vast hielden, hadden we ook erg veel vertrouwen in hen. Dus Catina ging mee naar België die zondag.

      

Op het terras van de Galamadammen                                                                                                                                              Jef speelt met Catina in Molkwerum

De reis en de eerste avond waren een paniekdrama. Maar Jef, die wij vaak onze wonder Wonderbelg noemen, was in staat om Catina over drempels te trekken. Ze wilde wel, maar kon niet. Jef heeft die mooie combinatie van enthousiasme, doortastendheid en gevoel voor de juiste aanpak in de juiste dosering om haar te bespelen. En wat is ze ver gekomen in dat jaar. Eerst kreeg Jef haar vertrouwen, toen volgde Alice, toen de dichtbij wondende zoon met vrouw en dochtertje, de familie van Alice in Duitsland en de tweede zoon die nog thuis woont. En wat waren Michiel en ik trots dat Catina ook naar ons toe kwam.

Catina is gelukkig. Ze kan heerlijk in hun tuin in een modderpoel donderjagen en dan in één keer met de modderpoten naar de bank in de kamer spurten. Dus Alice noemt haar Schmuddeltrulla. Verder weet ze goed wat ze wel en niet wil en is niet kleinzerig. Bij de dierenarts of het uittrekken van een teek of wat dan ook: nooit een kik. Ze is stapelgek op pens, maar toen ze bij hoge uitzondering een keer 3 uur weg waren, was de pens naast Catina onaangeroerd. Wat hebben we genoten van hun verrassingsbezoek. Na een drankje op een terras zijn we naar het IJsselmeer bij Molkwerum gegaan en hebben daar heerlijk rondgebanjerd met zijn allen.

Augustus 24 2016 Wij waren even weg, daarom loopt ons blog achter, de komende dagen maken wij een inhaalslag!

Augustus 10 2016 Het bange zwarte duo Hellen (nu Floor) en Noa hebben een jackpot vol geluk!

Op 19 december kwam in Keulen een bang duo uit Spanje aan. Hellen en Noa, geboren eind april 2015 en gedumpt. In hun liefdevolle opvang leerden ze helaas de wereld niet kennen. Al snel reisden Stefan en Lincy uit Minder Gangelt (net over de Duitse grens in Limburg) naar Maureen in Smilde voor Noa. Vergeefs, Noa was onbenaderbaar. Niet moeilijk doende over kilometers, kwamen ze op 30 december opnieuw, voor Hellen, die iets minder bang was. Als Floor leeft Hellen nu samen met haar blonde variant, de Spaanse Faya, maar een paar maanden ouder.

Floor en Faya

Wat heeft ze al veel geleerd en als straks de onzekere puberteitsfase helemaal achter de rug is, komt ze ongetwijfeld nog verder. Knuffelen wil nog niet echt, maar ze is al veel aanhankelijker en ligt graag tegen hen aan. Naar de markt tussen de mensen blijft vreselijk. Thuis is toch het leukst en het veiligst. Daarom hebben opa en oma opgepast, toen Stefan en Lincy een weekje op vakantie waren. En een autoritje is oké, als ze zeggen ‘gaan we naar opa en oma’: dan is het kwispelen!

Floor is een lekkere doerak, die graaft in de tuin en Fay uitdaagt tot spel en om samen met speeltjes te rennen. Een dagje naar het water was nog wat vreemd, maar ze heeft al even gezwommen met andere honden. Verder loopt ze keurig naast aan de lijn en trekt niet.

Noa werd echt ons bange zorgenkind. We vroegen ons af wat dit moest worden. Ze had ook vaak erge ontlastingsproblemen. En toen kwam het geluk. Op 18 april vertrok Noa naar Oeffelt onder Nijmegen. Naar Jeanet, 70 jaar, haar man net overleden, maar wat een spirit! Jeanet woont bij het familietransportbedrijf waar ook oudste zoon Jacco bij woont. Jeanet doet alles op haar eigen wijze, is recht door zee, maar heel sociaal, en een gouden dierenvriend. Onze voedingsadviezen zijn op geheel eigen wijze ingevuld, maar Noa eet als een trein en de poep is altijd perfect. Naast het huis is een knots van een omheinde wei waar Noa met haar nieuwe vriend, de bijna 10-jarige herder Aswin dagelijks wat afspeelt. Sinds een paar maanden woont Griekse Bobby van hun zoon bij hen. En Noa en Aswin houden de 17-jarige Bobby jong! Jeanet geeft een medicatie tegen artrose waarvan Aswin helemaal is opgeknapt en die ook Bobby erg goed doet.

Maar zegt Jeanet ook: Opvoeden moet je ze, soms even als de moeder achter de kop vastpakken. En dat doet ze zo helder en rustig tegelijk dat het voor de dieren geen enkel punt is. Ze luisteren perfect. Noa en Aswin lopen beide ook lekker los, als Jacco met ze wandelt in de prachtige omgeving. Noa zit ’s avonds graag bij Jeanet op schoot trouwens en met kleinzoon Bastian is het ook helemaal goed gekomen. Katten? Geen punt meer. Zelfs de zwarte aanloopkat komt al weer lekker binnen. De staart komt alleen nog wel tussen de poten, als er eens een chauffeur in haar buurt komt, maar wie had ooit van dit resultaat na een paar maanden al durven dromen?

Augustus 6 2016 Lobo en de nieuwe baas worden echte maatjes.

Op 4 juni ging Lobo naar Roland. Wat hadden we een kopzorgen om hem. Zijn bazinnetje dat hem in 2014 adopteerde was te lief en Lobo nam buiten letterlijk een loop(je) met haar. En aangezien hij een hond is met enorme kwaliteiten, ook fysiek, werd dit te zwaar. Heel verdrietig, want ze heeft zoveel liefde en energie in hem gestoken. Het herplaatsen van Lobo was dus een zoektocht naar die ene baas/bazin die de volstrekte duidelijkheid naar een hond als Lobo toe als het ware in zijn/haar wezen heeft: 100% natuurlijk overwicht zonder te drillen. Dat werkt averechts bij zulke slimme, lieve honden. En je moet ook niet zwichten voor zijn heerlijke kop en ondeugende pogingen, want je inpakken dat kan Lobo ook.
Zo'n houding valt moeilijk aan te leren, maar Roland heeft het helemaal plus de ervaring met dit type herders/herdermixen.

Het zoeken duurde 4 maanden en we hadden de hoop vrijwel opgegeven. Naast het zoeken van een gewoon thuis is Lobo ook getest op een aantal trainingscentra/politiehondenopleidingen e.d. Hij kwam ver in de selectie, maar is in wezen te lief. Hij kan alles (leren), maar is ook in staat een hondenbegeleider in het vuur van de strijd een lik te geven en dan de prooi de prooi te laten. Tja, daar houdt het op. En toen, 2 dagen nadat Lobo in een hondenpension was geplaatst voor onbepaalde tijd, kwam Roland. En vanaf de kennismaking gaat het super. Lobo krijgt knuffels en liefde, maar de baas uitproberen is er niet bij. Daar moest Lobo even aan wennen trouwens. Dat iemand die je knuffelt je ook zo zonder pardon kan corrigeren als het moet.
Maar i.p.v. de bazin aan de lijn mee te sleuren, loopt Lobo nu naast of achter. Samenvattend: alles gaat goed op katten na. Daarop is hij super gefixeerd. Maar ook daar wordt op geoefend. En sinds hij op vers vleesvoeding staat is de darmproblematiek ook over. Als het goed gaat, gaan ze binnenkort verhuizen naar een huis op het rustige platteland met tuin en goede loopmogelijkheden en dan krijgt Lobo een vriendin.