April 17 2018 Fijn, die mensen die dwars door het uiterlijk heen kijken. Kleine Dulce is al thuis!

Net als Lara (eerst Vivi) heeft Dulce een centenbak om u tegen te zeggen. En net als Lara vond ze supersnel een topplekje. Heerlijk, die mensen die het dier zien, dwars door uiterlijk heen kijken. Het zelfs eigen en uniek vinden. Had Lara snel een thuis, Dulce was al geadopteerd vanuit Spanje. Haar nieuwe baasje reageerde op Cairn Terrier mix Lio, maar dat leek Maureen onverstandig in combinatie met Westy Tommy die hij al heeft. Het werd toen zonder aarzelen Dulce die zaterdag met 6 andere honden zou komen.

thuis 

Dulce is 2 jaar geschat en van een hele drukke weg geplukt waar ze dagen ontredderd rond liep. Ook in het shelter (de Protectora in Fuentevaqueros bij Granada) nog flink van slag. Maar kleine Dulce heeft veerkracht. Ze werd zondag direct opgehaald en woont nu aan de rand van Assen. Je wandelt zo het huis uit richting uitgestrekte bos en heidevelden.

Dulce heeft een baasje die een enorme rust uitstraalt. En dat is het medicijn. Ze was gelijk thuis en is helemaal niet meer van slag. Ze eet goed, wandelt mee en ’s avonds had het baasje al aan beide kanten een hondje tegen zich aan op de bank.

 Dulce

  Tommy

April 15 2018 Bezoek aan Bobbie

Bobbie woont al vanaf eind 2013 in het Groningse Enumatil in een heerlijke omgeving. Maureen was zijn 9e adres. Onbegrijpelijk. Er is geen makkelijker en liever hond. Men vond hem claimerig bv. Tja, een dier dat even in je jaspand hapt of zo, omdat hij blij is of aandacht wil, als je daar niet mee om kunt gaan… Het was zo over, toen hij eenmaal een fijn thuis had. Het was weer een heel leuk bezoek. En er was een hele leuke logé.

Het muisje was er al een paar dagen en wandelt wat rond af en toe. Bobbie en poesje Kwiebus gaan wel eens even er achter aan. Maar een heksenjacht is het bepaald niet.

April 5 2018 Diana en Vinnie weten niet meer waar Spanje ligt.

Diana is 8 jaar en sinds een paar maanden in Kapelle a.d. IJssel bij haar wat kleinere soortgenootje Jimmy. Een droommatch met Jimmy en met de familie.

‘Vermoeiend hoor zo'n leven van boswandelingen , lekker eten , knuffelen. En wat kunnen ze ontzettend uitslapen 😘 Het gaat hier allemaal prima. “Gaat nooooit meer weg”.

‘Ze heeft al een complete schoonheidsbehandeling gehad en is helemaal nagekeken door de dierenarts.’

Vinnie wordt deze zomer 3 en woont sinds november in Hoogeveen. Gedumpt op een hondenspeelplaats. Moest nog veel leren en weer vertrouwen opbouwen, maar was ook stoer en open naar mensen, en nieuwsgierig. Kijk hoe snel het kan gaan bij de juiste baasjes. Hij is al een week mee geweest op de vrachtwagen naar Denemarken. Vlekkeloos verlopen, want hij was bij de baasjes toch?

’ Soms is het net alsof het voorbestemd is. Hij vloeit zo makkelijk mee in ons levenspatroon. Alsof hij er altijd is geweest. Supertrots op het kleine ventje.

’Ik heb de status van verweesd ingeruild voor verwend. Ik ga altijd mee naar de supermarkt en vind alle aandacht voor mijn schattige uiterlijk geweldig.’

‘ Als de voordeur per ongeluk open waait, blijf ik keurig op de mat in de deuropening zitten. Ik hou van ravotten en maak daar een geluid als een pitbull bij.’

Vinnie rent

April 1 2018 Bram vond precies de goede baasjes.

Facebook 18 maart: ‘Dit is Bram, ons nieuwe huisgenootje. Bram is 4 jaar en sinds 21 januari in Nederland en wij hebben hem geadopteerd! Vandaag mochten we hem ophalen. Nu mag hij eerst tot rust komen en wennen en dan gaan we hem wat opvoeding geven’.

Eergisteren: ‘Hij komt steeds meer in zijn basis. Super van vertrouwen en aanhankelijk naar Tiny en mij toe. Zijn zo blij met hem. Kan het niet in woorden uitdrukken. Jullie ook fijne dagen toegewenst. Die van ons zijn al goed met onze Bram.’

Bram woont in Tilburg. Een bijzondere procedure. Eigenlijk raadden we hen steeds af Bram te adopteren. Bram is grappig, vrolijk, lief. Maar dit stoer overkomende hondje is zo onzeker van binnen en sociaal soms heel onhandig. Bram had baasjes op zijn Spaans, totaal geen steun, verzorging of aandacht. Zoek alles zelf maar uit. Taal en bedoelingen van andere honden snapte hij niet, van mensen evenmin. Dus botsingen. Hij reageert soms zo lomp, dat onervaren mensen schrikken of verkeerde conclusies trekken. Wordt hij dan afgesnauwd, verkeerd of te streng gecorrigeerd, dan snapt hij dat niet. En leert dus niks. Dat vergt begrip. Springt een hond bij je op, dan maak je duidelijk dat het niet mag. Maar bij Bram moet je dit nu nog belonen, met je stem bv. Zo leert hij steun zoeken, vertrouwen krijgen, een band leggen. Van daaruit ga je opvoeden. Bram raakt in de war van druk en stress. Net als Turbo heeft hij rustige, stabiele, creatieve bazen nodig met inzicht in Bram’s proces. Mensen die niet schrikken van een verkeerde (maar niet verkeerd bedoelde) reactie. Voelt Bram zich veilig, dan is er geen liever dier.

 Bij Maureen

Wat word je dan blij, als er belangstellenden zijn die dat allemaal snappen. Die ervaring hebben, een hond niet wegdoen, maar ‘zien’ en accepteren, ermee om kunnen gaan. Onbekenden goed peilen via mail en telefoon is vaak niet makkelijk. Open/gesloten, veel/weinig pratend enz., het zegt op zich niks over hoe ze voor dit dier zullen zijn. We gaven hen voorbeelden van Bram zijn lompheid etc. Maar toen hun laatste mail begon met ‘We gaan proberen al jullie bezwaren weg te nemen’ en we verder lazen, toen wisten we dat deze mensen voor Bram gaan met alles erop en eraan. De juiste motivatie.

En het gaat goed. Hun vertrouwen, rustige reacties, vrolijkheid, het past helemaal bij Bram die zaterdag al zijn eerste cursusdag had.

Maart 29 2018 Turbo is geslaagd met vlag en wimpel.

Turbo, ruim 2, is een schat, ondanks een zwervend bestaan vol verwaarlozing. Het regende reacties vanwege zijn uiterlijk à la Hollandse Smous (wachtlijsten van 2 jaar!). Jammer. Prima natuurlijk als uiterlijk je raakt, maar zeker bij rescues moet je je willen verbinden met een dier vanwege het verhaal (karakter, rugzakje, geschiedenis). Die motivatie geeft ook draagkracht, zeker als het rugzakje groot is. Dan denk je bv. bij een grom: welk signaal geeft hij/zij af? I.p.v. een verkeerde reactie uit onbegrip die niks oplevert of zelfs contraproductief werkt. Turbo heet ook niet voor niks zo. Naast zijn onzekerheid en verlatingsangst door vroeger heeft hij een tomeloze energie. Mensen moeten zichzelf kennen en zich afvragen: ben ik de goede opvoeder die stabiliteit biedt en voldoende actie kan bieden?

 Wat een koppie, niet?                                                                                    In Spanje

Op de open dag bij Glas Dierenarts

Turbo is op 8 december thuisgekomen bij zulke mensen. ’s Morgens staat Turbo voor hun bed: tijd om op te staan. Hij slaapt op de overloop. Dan 3 kwartier wandelen en later op de dag nog een lange wandeling plus kortere uitjes. Hij kan al veel los en spelen met honden. Eerst loeide hij, als hij alleen bleef. Na een maand lukte het al anderhalf uur. Dat ging in kleine stapjes, ook met hulp van camera’s die je op internet bekijkt. Je kunt dan ook even tegen hem praten.

 in opvang

En deze lijst spreekt voor zich! Na zo korte tijd! Turbo’s baasjes houden van hem, zijn duidelijk en rustig, en actief. Het recept voor Turbo (en vele anderen) om weer vertrouwen op te bouwen.

Het diploma van Turbo

Maart 27 2018 Snoepjeswandeling

Toen we zondag Omi haar eerste halfjaar bij Maureen vierden, hebben we ook gewandeld met 8 honden. Met onze Niki en Rafa, met de nog ter adoptie staande honden Lio, Yogui en Bonny en met Maureen haar honden Mamba, Sereno en Puck. Een vrolijke wandeling. Lekker scheuren over het Drentse land en door het bos en …. koekjes halen. Want het was een feestdag.

Zekerheidshalve Bonny aan de lijn. Wat doet dit poedelmixje het goed. Ze is al maanden in opvang. In Spanje 7 jaar in één vertrek geleefd. Fysiek en geestelijk verwaarloosd. Mager scharminkeltje zonder eelt onder de pootjes. Lopen op het gruis in de refugio deed pijn. Bonny was heel snel bang dat haar iets zou worden aangedaan. Kon dan grommen en tandjes laten zien. Voelt ze zich veilig, dan is ze zielsgelukkig. Ze snakte eigenlijk naar aandacht. Inmiddels leert Bonny genieten. Kijk haar door de tuin crossen. En eindelijk waagde Maureen de stap naar de trimster. Ze deed het super.

Omi geniet!

Maart 25 maart 2018 Een feestdag. Omi is een half jaar in opvang bij Maureen.

Vandaag naar Smilde ter ere van onze 12-jarige Omi. 25 september vloog ze mee terug naar Nederland. Anita Dufetel van refugio Sierra Nevada nam haar mee, toen ze in het dodingsstation (perrera) was om honden te redden. Omi lag te kreperen. Haar vorige baasje had er geen probleem mee haar daar te dumpen om op deze liefdeloze en wrede wijze aan haar eind te komen. Anita zag een soort klittenbal met zwerende ogen. Haar hart brak. Omi is geopereerd en heeft nog 1 oogje waarmee ze een beetje ziet. Ze krijgt medicatie voor het oog, hart en nieren. En de Vitofyllin, Furosoral en Fortekor plus oogzalf doen hun werk!

knuffelen                                                     slapen                     en Griekse yoghurt eten

Ze geniet bij Maureen! Ze peuzelt haar muizenhapjes op, maakt nestjes in haar slaapbedjes, staat genietend op het gras rond te kijken, scharrelt wat rond, hangt genoeglijk tegen Maureen aan, als die haar optilt en is onverstoorbaar tegenover andere honden, zelfs toen de roedel recent even opliep tot 17 stuks. Ze dementeert wel, maar is niet angstig of rusteloos. Ze leeft in haar kleine wereldje en straalt rust en genoeglijkheid uit.

Na het eten wandelen in de tuin met Bo Ghy

Omi knabbelt bij Maureen

Voor de wet mag een dier dan een zaak zijn (gelijkgesteld aan dingen dus, eerlijk waar!), maar voor ons is het een levend wezen met gevoel. Ieder dier, niet alleen jong, mooi, leuk, ras, gaaf van lijf en leden etc. Maar ook Omi, Trompa en Bonny en vele anderen. Zij zijn het waard. In het logo van Esperanza staat: Respect en zorg voor mens dier aarde.