woensdag 25 april 2018

December 7 2017 Lara bloeit!


Vandaag een fijne update over Lara: ‘Het gaat prima, wij genieten van Lara, Lara geniet van ons. Lara lijkt haar draai prima gevonden te hebben. Alsof zij altijd al bij ons is geweest. Vandaag is zij naar de trimster geweest. En zij is toch mooi geworden!

Daar hoeven we geen woord aan toe te voegen. We zijn alleen maar heel blij en dankbaar. Want als er eentje dit is gegund, dan is het Lara. Al meer dan een jaar zat ze in de Protectora. Waarschijnlijk speelde het smoeltje haar parten. Terwijl ze zo’n leuk en eigen karakter heeft. Deze mensen kijken door uiterlijk heen, zagen wat een fijn hondje dit is en gaven haar een nieuwe kans op leven.






Hieronder is ze net in Nederland. Ze paste zich wondersnel aan. Ze kan rustig zijn en heel blij en speels, actief. Wat waren we blij dat ze al binnen een paar weken haar eigen, fijne familie vond.





Hier is Lara nog Vivi, haar naam in Spanje. De mensen van de refugio doen hun uiterste best voor de dieren, maar het blijft een zwaar en karig bestaan voor de dieren.




December 3 2017 Een intensieve, mooie dag in de dichte mist.

 mist op de veerpont

Gisteren arriveerden we om 10.30 in Leerdam voor Trompa. Wat een fijn huisbezoek. Aan bazinnetje Febe vertrouwen we haar voor de volle 100 % toe. Zorgzaamheid en liefde, dat zal Trompa, die al in haar bonustijd leeft, krijgen. Voor Febe kan de komende week niet snel genoeg gaan, want Trompa kan pas zaterdag gehaald worden. Febe’s moeder gaat mee naar Drenthe en werk en oppas van haar 3 Roemeense honden en van Lizzy vragen enige organisatie.

Niki, Rafa en Lizzy




Het filmpje van Trompa bij het sitebericht hieronder was niet het goede. Hierbij alsnog ‘Trompa snurkt.’


Intussen blijft Trompa bij Maureen genieten. Ze is zelfs op haar wel hele hoge leeftijd een beetje verliefd: op Peret.


Daarna door naar het Brabantse Heeswijk-Dinther voor een nabezoek voor Pietertje. Het was heel mistig en voor de Waalbrug gooide een file van 10 km door een ongeluk roet in het eten. Na de brug dus bij de eerste afslag van de snelweg af om binnendoor via tweebaanswegen te gaan. Dat was goed kijken en soms even zoeken. Ineens belandden we bij een veerpont over een of andere Maas-arm. We waren de enige auto. Maar we konden er zo op rijden en hij vertrok meteen! Met anderhalf uur vertraging arriveerden we.



Pietertje met baasjes en Master

Wat een vreugde om de kleine Pietertje weer te zien. Hij is van de hel in de hemel gekomen. Van een dodingstation naar een warm nestje. Ierse Setter Master is een schat. Pietertje is de baas. Hoe klein ook, dit hele pittige ventje is na een uur wandelen echt nog niet moe. Gelukkig maken ze dagelijks een lange boswandeling. Dat doet het manneke goed. Hij is in de beste handen. Soms kan hij heel schel blaffen. Dan wordt hij op rustige en duidelijke wijze even gecorrigeerd. Het is logisch dat zijn Spaanse rugzakje niet zomaar even in de kast gelegd kan worden.



Bij deze stabiele, sportieve baasjes die Pietertje met liefde sturen gaat het helemaal goedkomen.

Pietertje, Master en Rafa



 Pietertje speelt




December 1 2017 Huisbezoek Trompa!



Deze lieve, heerlijke, onverstoorbare Engelse Bull is al elf en een half jaar. Ze zat 12 – 14 uur per dag op een donkere patio waar ze zich ook moest ontlasten. Men slaagde erin het bazinnetje om te praten om Trompa te laten gaan. Maar voor dit type hond van deze leeftijd is een pover shelter met onverwarmde kennels in de winter heel slecht. Dus besloten we te helpen. Op 12 november arriveerde Trompa. We hoopten op lieve mensen die haar nog een fijn pensioentje met veel liefde en aandacht willen geven.


Trompa is echt zo’n komische bull, sociaal naar andere honden, maar heeft er niks mee, hoewel ze er tussen staat om geen koekjes te missen. Ze ook is een mooi weer hond, een blokje om is meer dan genoeg, en ze is superlief en geniet van knuffels. Ze is best nog in goede conditie en we hopen zo dat ze nog 1 of 2 jaar krijgt, hoewel dat een hoge leeftijd zou zijn voor een Bull.



Deze week kwam de grote verrassing: een enthousiast bazinnetje, dat al eerder zo’n hond had, viel voor Trompa. En ze gunt haar 4-jarige Roemeentje Lizzy de aanwezigheid/steun van een oudere hond in huis. Niet alleen het bazinnetje, maar ook Lizzy mist de net overleden Mopshond toch behoorlijk, hoewel ze nooit speelden of tegen elkaar aanlagen. Gewoon er zijn. Wat zijn we blij voor Trompa. Ze hoeft heel weinig alleen te zijn, want als het bazinnetje er niet is, past altijd moeder op die om de hoek woont en die eveneens een gouden rescuehart heeft. Hoewel, voor Trompa hoeft verhuizen niet. Kijk haar hier liggen snurken bij Maureen.

 Trompa snurkt

Een kleine anekdote: Trompa is nog geopereerd recent en had nogal wat hechtingen. Maureen nam haar mee naar haar dierenarts voor verwijdering daarvan. Dat kan best even naar voelen. Maar … niks geen reactie. Trompa lag op de tafel en de zon scheen precies op haar. Ze soesde in slaap en bleef na afloop heerlijk liggen. Ze wilde niet wakker worden. Pas toen de assistente iets lekkers onder haar neus heen en weer bewoog, kwam er leven. Maureen schreef: Trompa kent haar prioriteiten J Gelukkig zijn de wondjes alweer mooi genezen.



November 20 2017 Benji




In al die jaren geen één overlijden. En nu, na Teuntje en Yola in september, Benji. Benji kwam in 2011 naar Nederland. En werd geadopteerd door hele lieve, serieuze mensen in Leeuwarden. Een heel lief hondje, maar wel een trauma meegenomen. Er waren dan ook ups en downs af en toe. Maar het ging weer vooruit en toen er een poes bij kwam, werd Benji daar helemaal blij van: ze speelden en sliepen samen en likten elkaar. Vanmorgen is hij overleden in zijn mandje. Hij had al hartmedicatie, maar die sloeg onvoldoende aan. Ze zouden vanmiddag opnieuw naar de dierenarts. Benji is jong overleden helaas: een jaar of 9 pas. Gelukkig heeft hij een hele liefdevolle verzorging gehad bij Reinie en Andries.


November 18 2017 Nala is een karaktertje, hoor!




Nala is al 9 of 10. In de refugio ging ze zienderogen achteruit. Op 25 september vloog ze met ons mee en op 7 oktober was Nala op de open dag in Diever als 2e kans hondje. Maar geen 2e hands hondje hoor. Gelijk belangstelling. En de hoofdprijs heeft ze inmiddels. Al in opvang bij Chantal in Lippenhuizen begon het grote genieten. Zoooooo blij met alle aandacht. Naast het baasje of één van de kindjes op de bank liggen was Nala’s grootste geluk. Passeerde dan één van de honden, dan kwam er een grommetje. Niet echt onaardig, maar dit geluk delen, was een bruggetje te ver. ’s Morgens sjeesde Nala door het huis op zoek naar een kind om dan in de armen te springen en niet meer weg te willen. Andere honden: prima, maar niet nodig voor de actieve, kittige, pittige, stabiele Nala.





 Bij Chantal open dag

Nala is op 13 oktober geadopteerd door 2 vrouwen met een groot hondenhart en ervaring met rugzakjes. Ze zochten een maatje voor hun stabij, die al vaker herplaatst was en nogal schrikkerig en angstig. En keken daarbij naar Doris of Foppe. Maar Foppe en 3 katten was te riskant en qua stabiliteit en steun voor een andere hond was Doris niet de meest aangewezene. Maar Nala wel! En het is toch goed uitgepakt!!! Nala is zodanig katproof, dat de kat opzij gaat, als Nala er wil zitten. En Bijke is al vrolijker en minder gespannen, als Nala mee wandelt. Wel moeten ze de privileges van Bijke wat bewaken voor deze bijdehante dame.

 Thuis


Nala met Bijke


Nala is super lief en stoeit graag. Ze geniet van de lange boswandelingen. En ze is alle troubles inmiddels te boven. Dat waren er wel een paar. Chantal had de overvolle anaalklieren al laten behandelen, maar ook haar gebitje was dringend aan reiniging toe. En toen staken giardia en kennelhoest de kop op. Dat was even slikken voor de baasjes. Sommige mensen schrikken overal van. Maar zij benaderden het rustig en open. Vroegen om informatie en raad die we natuurlijk volop hebben gegeven. En na de nodige zorg is Nala helemaal clean en gezond.






vrijdag 2 maart 2018

November 17 2017 Verdriet èn een gelukkige herinnering.


Al weer even geleden kwam er bericht van overlijden van 2 Esperanza-honden. De eerste 2 tot nu toe. Meer dan verdrietig voor de baasjes. Gelukkig weten die ook dat wat zij hun dieren gaven vele malen uitstijgt boven dat verdriet: ze lieten het niet bij woorden, maar gaven hen een plek in huis en hart. Een plek onder de zon met liefde en respect: wat is er waardevoller?


 met Daantje

In september overleed Teuntje. Een klein hondje, aanvankelijk schichtig, slecht behandeld zoals zo velen. Ze kwam in opvang bij een gezin in Cordoba en was 3 jaar, toen ze in 2013 bij Anje en haar 11-jarige zoon ging wonen. Ze hebben het samen zo fijn gehad. Hoewel wat een zorgenkindje (hartruisje, verstopte traanbuisjes, navelbreuk) ging het heel goed en werd ze zelfs lekker eigenwijs. Ook heerlijk mee op vakantie en dan ging haar grote vriendin Daantje, het net zo kleine hondje van oma, ook mee. Helaas werd de hartruis steeds erger. Teuntje is 7 jaar geworden, maar had ruim 4 prachtige jaren.





Op 1 augustus 2014 vond een bijzondere adoptie plaats. 2 schatten van boxers uit Hongarije, Kwibus van 8 en Yola van 5 jaar, zwaar verwaarloosd, gingen naar 2 prachtige mensen in Zuidveen bij Steenwijk die ons schreven de twee nog een paar mooie jaren te willen geven. Ondanks de fikse hartruis, kale plekken, schildklierproblemen van Yola en de grijze snoet en artrose van Kwibus. In december 2015 moesten ze Kwiebus al laten gaan, maar wat hebben ze nog genoten van deze zachtaardige, onverstoorbare, vrolijke, dankbare lobbes. In september ging Yola. Te veel kwalen inmiddels. De as van de lieve, trouwe Yola is inmiddels samen met de as van Kwiebus uitgestrooid op HUN kamp: de prachtige wandeling nabij huis die ze zo vele malen gelopen hebben.


 Kwiebus


 Yola

In opvang bij Ingrid en Peter in Hongarije

Op de kamp    

Op een kerstkaart van de baasjes van Yola en Kwiebus stond:

zoals een dier je zoekt om de geur
en zacht tegen je aan
zo zonder iets te willen, er te zijn



November 15 2017 Pietertje woont nu in Heeswijk-Dinther.


Kromme pootjes kunnen hard rennen!

Op 14 oktober kwamen Vivi (Lara), Cali(Hunter>Charly), Harry Potter (Pottertje>Vinnie) en Piper (Pietertje) naar Nederland. De andere 3 zijn al thuis. Zondag is ook Pietertje gegaan. Een minimixje van 4 kg, 5 jaar geschat, en door Anita van Sierra Nevada uit het dodingstation gered. 01 november stond hij al even op site. Toen we vorige week in Frankrijk/België waren voor een midweekje plus 3 huisbezoeken, kwam er een fijne reactie voor Pietertje. In de roos. Een gezin met 2 volwassen zoons en een 10-jarige Ierse Setter. Graag wandelend. Praktijk aan huis. Ervaring met moeilijke hondjes. Want hoewel Pietertje veel potentie heeft, moet hij echt weer vertrouwen opbouwen en in zijn nieuwe thuis alles en iedereen verkennen om vervolgens te geloven dat hij mag blijven, dat hij niet voor zijn plekje hoeft te vechten, dat hij veilig is. Dan zal hij vast snel leren om even alleen te kunnen zijn en zindelijk te worden. Als mensen niet op hem afduiken komt hij graag zelf. Wat is het dan fijn dat deze mensen ervaring met rugzakjes hebben. Ze schreven het zelfs wel leuk te vinden dat Pietertje niet model is. Een mooie visie, vinden wij. Het fijne van zo’n houding is dat men niet zo gauw van z’n stuk is, het gedrag met positieve nieuwsgierigheid bekijkt, ziet waaruit het voortvloeit en kan relativeren. Die kalme benadering en natuurlijk de soms bijbehorende bijsturing (rustig, kort, duidelijk) levert vaak verrassend snel succes op.

Thuis in Brabant

Speeltjes

 Er kwam al goed nieuws over de eerste 2 dagen. Een van hen slaapt beneden en daar mag Pietertje bij slapen, maar afgelopen nacht ging hij uit zichzelf al ergens anders liggen. Natuurlijk leerde hij al op dit punt bij Maureen. Eerst anderhalve week op de slaapkamer, dan stapje voor stapje richting keuken naast de andere honden. Hun oudere hond was eerst erg druk door Pietertjes komst, maar nu alweer rustig. Pietertje krijgt zelfs al praatjes. Hij jaagt de andere hond al weg bij de etensbak. Het gaat heel goed, schrijft Andrea. We hebben vanuit N-Frankrijk gemaild en gebeld en nog geprobeerd om vrijdag op de terugweg langs te gaan voor huisbezoek vooraf. Maar dat lukte niet. We moesten eerst langs Hoogerheide boven Antwerpen voor Lita en zouden daarna door kunnen naar Heeswijk-Dinter. Maar we kregen de agenda’s niet op één lijn. Dus weer een nabezoek t.z.t.


Hieronder Pietertje bij Harry Potter (nu Vinnie)