maandag 31 juli 2017

Maart 31 2017 De juiste baas: Beer wordt begrepen, in zijn waarde gelaten en komt aan al zijn trekken.


Grote Beer (70 cm hoog), zo’n 3 jaar nu, zwierf in de Alpujarras, Andalusië. Een mix met Mastin invloed (ook het nodige uiterlijk van de Ierse Wolfshond). Grote, zelfstandige honden, niet voor hun derde volwassen. Bij de juiste begeleiding vrienden voor het leven. Trouw, aanhankelijk, goed trainbaar via consequente begeleiding, nooit met harde stem of hand. Ook op zichzelf, hoewel een knuffel zeer gewaardeerd wordt. Dit alles is bij Beer nog versterkt door het zwerven in de bergen. Bazinnetje Rigt merkt duidelijk dat je hem niet kunt dwingen.


Het draait om het zoeken naar de juiste baas: een grote uitdaging. Komt een hond terug, dan is de volgende adoptie toch vaak een groot succes. Dezelfde hond die weg moest vanwege een probleem is dan een hond die men nooit meer kwijt wil. Natuurlijk is het geen andere hond geworden. Maar de uitgebreide informatie en de aandachtspunten zijn echt gelezen en begrepen, goed ter harte genomen en met geduld opgepakt.


Rigt maakt dit alles waar als geen ander. Beer is sinds half augustus bij hen. Gestaag wordt gewerkt aan zijn opvoeding. Hij heeft al veel geleerd. Het gaat heel goed, schrijft ze. Recent hebben zij en haar man met Beer een privé training bij een hondenschool gehad, omdat ze zelf even de aanpak voor iets specifieks niet zagen. Ze kozen deze school vanwege hun ervaring met zwerfhonden. Ze beseffen dat een zwerfhond soms een speciale aanpak nodig heeft. Wij hebben er respect voor dat ze dit gedaan hebben en zijn dankbaar dat Beer deze baasjes heeft getroffen.




Trouwens, niet de urenlange wandelingen vergeten op de Froskepolle aan de rand van Leeuwarden, op loopafstand van hun huis. Een heel groot schiereiland, een eldorado voor honden. Beer mocht van Rigt daar al vrij snel rondrennen, struinen, zwemmen en spelen met andere honden, in het vertrouwen dat hij wel weer op enig moment voor haar neus zou staan. Geloof maar dat ook dit zeer bijdraagt aan Beer’s welbevinden en ontwikkeling.


Maart 29 2017 Ein Herz für Sofie.


Onder die prachtige titel kregen we via een FB-groep het onderstaande Duitse bericht plus filmpje van Conny, de spil van de Protectora in Fuentevaqueros. Een filmpje van 15 december op deze site toont hoe Conny Sofie zwaar gewond van de snelweg haalt, waar ze lang gelegen moet hebben, want de wonden stonken. Van alles gebroken. Esperanza droeg bij aan de € 1200 kostende operatie. Op het sitebericht van 7 en 8 januari loopt een goed herstellende Sofie, die net de laatste verbandswissel achter de rug heeft, al weer rond op haar in blauw verband verpakte poten. En nu mogen we beleven dat het het allemaal 1000 % waard geweest is. Zie Conny’s bericht en het filmpje met Sofie en Betty. Een mensenleven telt. Een dierenleven telt.

Corinna Willhöft Conny
26 maart om 10:48
Guten Morgen. Ich wollte euch mal ein kurzes Video von Sofie zeigen, damit ihr seht wie toll es ihr schon geht.
Wir hatten Loecher gemacht um in unserem Auslauf, den wir am erweitern sind, Schattenbaeume fuer unsere Hunde zu pflanzen.
Sofie und Betty fanden es so toll dass sie direkt in alle Loecher huepfen mussten. 😀😀😀😀
Ohne eure Hilfe wuerde es Sofie nicht so gut gehen. Tausend Dank an euch alle. 😘😘😘😘😘
Zie hieronder het filmpje:


Maart 24 2017 Drie Roemeentjes uit Shelter ‘The Nature Association.’

Maandag 13 maart kwamen Cleo, Dacia en Frangipani van shelter The Nature Association naar Nederland gevlogen, onder de hoede van Hanke, vriendin van Carmen Milobendzchi, drijvende kracht van dit shelter net buiten Boekarest. Er zitten 350 honden, 50 katten, 10 konijnen. Roemenië kende een zware winter. Oude honden en pups overleven de sneeuw en vrieskou niet. Verdrietige beelden: onvoorstelbaar in onze ogen. Carmen en haar mensen namen naar vermogen tijdelijk dieren op. We zijn blij ietsje verlichting te kunnen brengen i.s.m. Maureen die de drie opvangt. Deze mensen werken zo hard en hangen volledig af van donaties. Naast alle shelterdieren verzorgen en voeden ze ook nog zo’n 100 straathonden in hun streek en organiseren ze grote sterilisatiecampagnes.





Franja: gevoelig,aandoenlijk mixje van ruim een jaar oud.

Als pupje met zusjes Fuchsia en Fresia zonder moeder op een verlaten industrieterrein gedumpt. Franja is als eerste naar Nederland gekomen, omdat ze het zwaarder had in het asiel. Een bescheiden hondenmeisje. Durft niet goed, wil graag. Aan de lijn, naar mensen durven …, alles wordt met kleine stapjes opgebouwd. Gelukkig is ze ook jong en nieuwsgierig. Ze bloeit al op: geniet van Maureen’s knuffels, dol op speeltjes en kan in de heerlijke tuin al onbezorgd heel hard rond rennen. Voor mensen met inlevingsvermogen en geduld is de zachte Franja geen moeilijk projectje. Een goed omheinde tuin en rustige woon- en wandelomgeving zijn belangrijk en een klein speelmaatje zou leuk zijn. We hopen dat haar paspoortnaam Frangipani (tempelboom) voorspellend zal zijn. Deze heilige boom met welriekende bloemen, symbool van onsterfelijkheid, staat in Laos op de binnenplaats van elke boeddhistische tempel. De boom is een levenskunstenaar die heel oud kan worden en extreem hoge temperaturen overleven.





Ruighaartje Dacia, geboren in april, zat als piepklein pupje moederziel alleen op een drukke autoweg.

Een lieve chauffeur in een Dacia-vrachtwagen bracht haar naar het shelter. Ze was zo klein, dat ze eerst in de slaapkamer van Carmen’s dochter bij de kittens kwam. Later met kleine honden in een kennel. Dacia is sociaal met honden en zegt vrolijk gedag, maar moet alles leren als was ze pup: zindelijkheid, alleen zijn, aan de lijn lopen. Een blije, speelse, enthousiaste spring in het veld, heerlijk knuffeltje, als neusje nieuwsgierig door het huis lopend. Maar soms onzeker en onder de indruk, in nieuwe situaties of bij geluiden. Tijdens de reis was ze opvallend rustig. Ze kwijlde in de auto. Het valt ook niet mee. En dan ben je ook nog pubertje.








Lady (Cleo), ruim anderhalf, is nu maatje van onze Spaanse Bikkel die 5 oktober naar Deventer ging.

4-jarige Bikkel (1 van de 7 Esperanzahonden op de open dag 2 oktober van Dierenartsenpraktijk Glas, Diever) zat aan een boom vast. Volkomen apathisch, zwaar verwaarloosd, uitgedroogd. Maar hij is snel opgebloeid. Natuurlijk draagt hij wat mee. Hij sprong bv. blij in de fietskar, maar werd panisch als ze gingen fietsen. Gelukkig geniet hij nu met volle teugen: een fijn leven, veel liefde, spelen met de baas. Ze vroegen Maureen uit te kijken naar een maatje. Dat werd Lady dus. Ze dreigde gedumpt te worden. We vermoeden dat ze het zusje van Vonk van Hanke is: de gelijkenis is sprekend en ze kwam bij hetzelfde veldje vandaan. Bij Maureen wende Lady relatief snel, ook aan verkeer. Ze zou een week op proef, want het moest klikken met Bikkel. Gelukkig hoorden we na een paar dagen: ‘ze blijft’. Bikkel moest wennen. Maar dat komt bij verstandige begeleiding meestal goed. Lady was direct vrij in doen en laten, maar mocht bv. niet direct Bikkels mand inpikken. De baas ging bij ze slapen en heeft 2 weken vrij genomen. Klasse! En dat loont. Het laatste mailtje: ‘Lady voelt zich helemaal thuis en Bikkel kan al veel meer van haar hebben. Ze kan geluidjes maken als ze blij is en het lijkt of er ook een aapje in haar schuilt.’ Na 6 dagen al!  


 

Shelter The Nature Association verdient hulp. Hier een stukje van hun site: 


We are a registered Romanian charity (No. 14920956). Our shelter was founded in a suburb just outside Bucharest in 2002. At the time the mayor of Bucharest was killing dogs by the thousands and many animal lovers had created make-shift shelters throughout the city. Unfortunately these shelters were poorly organized and countless dogs died each day from malnutrition, fights and the quick spread of diseases caused by their constant enclosed proximity. With a few small start-up grants and the help of some generous animal-loving friends, we were able to buy a piece of land, build a containing wall and construct several enclosures.



Our 100% non-kill shelter is currently home to 60 cats and 350 dogs. We also feed and care after 100 dogs in the area and organize large sterilization campaigns. The shelter offers food, water, vaccines, emergency medical treatment. We also organize over 100 adoptions a year.
Please help to raise awareness by liking and sharing our page. Hundreds of dogs’ lives have been saved, but thousands more need help.



Maart 19 2017 Nog steeds contact met de baasjes van........

Buddy, een dondersteentje zonder een spoortje van kwaad of agressie.



‘Het gaat heel goed met ons. Buddy is een lekker vrolijk en gezellig hondje. We hebben net onze dagelijkse boswandeling weer gedaan. Daar genieten we allebei erg van.’
In juli 2013 ging Buddy naar Leeuwarden. Geen kant en klaar hondje. Levendig, waaks, slim, ondeugend. Gelukkig trof hij een moeder en dochter die kunnen genieten van boevenstreken, maar ook de teugels goed in hun serieuze handen hebben. Buddy krijgt heel veel beweging en dat haalt ook altijd de nodige kou uit de lucht.

Weer een staatsieportret van prins Balu: prachtig van binnen en van buiten.


Wat een hond hè! Jullie nog altijd dankbaar!!!’, schrijft Leny, in juni al weer 5 jaar Balu’s bazinnetje.

‘We hebben veel te lachen met Kiona.’




Mama Piki, met misvormd pootje, was met haar 5 pups waaronder Kiona gedumpt in de berm langs een drukke weg. Een bezorgde Roemeen bracht ze naar een industrieterrein naast het spoor en later naar een soort tuin. In augustus heeft Kiona al weer 5 jaar een fijn leven bij Conny en haar familie.
Conny schrijft: ‘Het gaat nu wel weer goed met Kiona. We moesten onze Rusty laten inslapen. Hij was 15 jaar en had kanker. Toen kwam het missen. Maar Kiona heeft het nu goed achter zich gelaten. Tja, veel aandacht doet wonderen. Kan haar overal mee naar toe nemen. Ze luistert goed. Wat een schatje. Wij hebben een kleindochter van 3 waar ze helemaal weg van is.’


Binkie moest 2 jaar inhalen.




‘Het is heerlijk aan de Oude Rijn. En we genieten dagelijks van Binkie en Chica.’ Binkie leefde 2 jaar in het schemerdonker in een huis met veel te veel dieren. En dan ineens de wereld in en zoveel moeten leren: alleen slapen, brokjes eten, aan de lijn lopen .... Het ging heel goed, maar hij hield iets onvoorspelbaars af en toe. 3 jaar geleden kreeg hij daarom een rustig vriendinnetje waarvan hij kon leren. De twee hebben het erg fijn samen.




Maart 18 2017 We hebben nog nooit zo’n lieve hond gezien als Kati.


‘Het gaat super met Kati. Ze is zo lief. We kunnen haar eigenlijk altijd wel los laten lopen. Ze luistert heel goed. Ze is nog wat afwachtend met andere honden. Zijn ze even groot, dan speelt ze graag met ze. Ze ligt graag op de bank lekker tegen ons aan. Ze kan een paar uur alleen thuis zijn, maar is dan super blij dat we er weer zijn. We hebben nog nooit zo’n lieve hond gezien. Wanneer er visite komt, dan loopt ze er rustig op af en gaat voor hen zitten om geaaid te worden. Ze springt nooit zo maar bij iemand op. Alleen bij ons.’


Deze familie heeft wel heel erg geboft met zo’n lief dier. Maar omgekeerd net zo. We kregen verschrikkelijk veel reacties voor Kati. Blijkbaar voelde men aan hoe lief ze is. Maar de enorm baasgerichte en speelse Kati kon soms ook wat in zichzelf keren en wat voorzichtig, zelfs een beetje angstig reageren. In dit gezin in het Friese Grouw met 2 kinderen van 10 en 12 is Kati helemaal op haar plek. Een sportieve, maar ook rustige familie. Mensen zonder hondenervaring, maar betrokken en leergierig. Kati kreeg de tijd om te wennen, hoefde niet alleen te slapen in het begin en er blijft nog steeds een lampje branden, want het donker is een klein beetje eng.



Maart 18 2017 De omgekeerde wereld van Hongaarse Mowgli en kater Pelle.


Mowgli (Puddy in Hongarije) ging 23 december naar zijn nieuwe thuis. Het gaat heel goed. Hij is hij maatjes met bouvier Bouvier Balou en met kater Pelle. Na 4 barbaarse jaren, die hem aan de rand van uitputting brachten, werd hij gered. Hij kwam aan als heel bescheiden hondje. Maar dat is duidelijk verminderd, schrijft bazinnetje Laura. Hij is jaloers, als zij andere honden aait. Tja, dat moet hij afleren, maar is het niet heel begrijpelijk? Eindelijk zorg, liefde, vriendjes.


Maart 13 2017 Broertjes Tigger, Joep (Happy), Maffi en zusje Zen overgelaten aan hun lot, in de berm.

Net als de 4 hieronder hadden ook zij het geluk dat Rocio en Paco hen vonden. 8 september 2015
kwamen ze naar Nederland. Uiterlijk en innerlijk zo verschillend, stuk voor stuk bijzonder. Alle 4 nu een fijn thuis. Hierbij recente updates van Tigger en Maffi. Happy, die terugkwam van zijn eerste adoptie en nu Joep heet, zien we geregeld via Facebook. Van Zen is het al wat langer geleden.





Foto’s Spanje
Een filmpje uit Spanje, Las Gabias, in de notenboomgaard van Roció en Paco


Lukraak wat citaten uit een prachtige, lange mail over Tigger. Wat een geweldige hondenmensen:
‘Tigger, ja, het is al een hele poos en we kunnen ons eigenlijk niet meer voorstellen hoe het was zonder deze bijzondere lieve schat.
Nu is hij uitgegroeid, groter wordt hij niet, de verhoudingen kloppen van geen kant, maar ook daarom zijn we gek met hem.
We zijn er wel achter dat hij een echte jachthond is en dat er veel energie in zit die er toch echt alle dagen uit moet. Dus in landerijen en maisvelden rennen en achter hazen en vogels aan jagen: alles wat weg rent is super leuk. En mollenbulten, die moeten vlak.
Het land is vaak super nat, dus je weet dat je een echte modderhond in huis krijgt. We zijn eraan gewend dat je 5 keer per dag moet stofzuigen, omdat je anders een zandbak in huis hebt plus modder.
Meestal loopt hij los, want 5 van de 7 dagen is hij super, maar er zijn dagen dan doen de oren niks en dan moet hij echt aan de riem.
Afgelopen zomer is Tigger in een kennel geweest. Ondanks de goede referenties heeft dit Tigger geen goed gedaan. We brachten een hond vol energie en levenslust, maar daar was niks meer van over. Hij was één brok spieren, opgebouwd met rennen, maar die waren ook verdwenen. Hij had amper gegeten, zichzelf laten verhongeren. Een blokje om huis was al te veel. Alles moest weer opgebouwd. Nu is hij weer als van ouds en ook weer één brok spieren, maar nooit weer naar een kennel.
Het is eigenlijk niet te beschrijven wat we voor Tigger voelen, willen hem nooit meer kwijt, hij hoort gewoon in ons gezin. Bij ons mankeren alle dieren wat, een vis met een kronkel, een poes die heel raar doet soms, en zo hoort Tigger er ook bij: onze bambi, het dartelende hertje in de wei.
Een allemansvriend, maar ook heel beschermend, vooral bij de kinderen. Als het te raar gaat, komt Tigger voor je staan en gromt als waarschuwing. Als je door zou gaan, kun je een beet verwachten.’





Foto's Tigger

Over Maffi schreef Rocio: he has a special bond with humans. Prefers the company of people. Happy and cheerful. Very very very affectionate. Uit de Campbell test kwam hij als stabiel, tolerant, mensgericht. We vermoedden een werkhondje in Maffi, maar dan zonder de felle drive van de Mechelaar. Huisbezoek bij een gezin met kinderen met ADHD/Autisme-stoornis was al gepland. Moeder wilde de hulphondcursus met Maffi gaan doen, maar er kwam ziekte tussen. Gelukkig kwam snel een nieuwe gouden reactie.





‘Met onze Maffi gaat het gewoon heel erg goed. Een grote boef met een lief karakter. Dat Maffi leergierig is, was bekend, maar je kan hem gewoon echt van alles leren. Als we gaan wandelen, zeggen we Maffi, ga je riem pakken’, en dan komt hij zijn riem brengen. Hij kan de post halen en brengen, pakt niets uit je hand, alleen als je het woord ‘vast’ zegt en ga zo maar door. Het is echt een gezelligheidsdier die er altijd bij wil zijn en als we zeggen dat hij nu toch echt even op de mat moet gaan liggen, laat hij d.m.v zacht gegrom duidelijk even weten dat hij het er zeker niet mee eens is. Een hele mooie eigenschap is ook dat hij, als hij bv. een bot krijgt, een bepaalde manier heeft om zijn dankbaarheid te tonen, die gewoon echt te schattig is. Al met al is Maffi een schat die we niet meer willen missen. Elijah is zijn beste vriend, maar ook de vriendjes en vriendinnetjes die hier komen zijn echt gek met hem.’


Hieronder drie filmpjes van Maffi. Maffi traint, Maffi probeert te spelen met Niki en Rafa en Maffi, Niki en Rafa krijgen een lekkertje









Joep kwam als Happy naar Nederland. Een warrig hoofd met flaporen, een pretletter. Een gezellig gezinshondje en wellicht ook hulphondpotentie. Na bijna 4 maanden adoptie kwam hij terug. Sneu, dan heeft net de diepere hechting plaats gevonden. Het leek super. Prachtfilmpjes. Hij rende en zwom zich te pletter en speelde thuis met maatje Douwe. Maar hij werd overactief, het werd te veel. Begin januari 2016 kreeg hij een nieuw thuis op Goeree Overflakkee. Joep kwam toen snel in balans. Makkelijk, hartstikke lief met de kinderen, tot rust gekomen onder de stabiele leiding van Lonneke, die vrijwilligster is geweest bij Dierenambulance, Dierenbescherming, Dierenpension. Natuurlijk is het ook geregeld een jonge deugniet.




Foto's Joep

Nog even een foto van het zwarte zusje Zen. Hoewel ook mensgericht en met iets onafhankelijks, leek ze veel bescheidener en onzekerder dan de 3 broertjes. Gelukkig begon de schuwe Zen al snel opener en vrolijker te worden. Wel oefenstapjes zetten, maar in haar tempo en soms gewoon even opnieuw beginnen: vaak het allerbeste recept.






Foto’s Zen, de laatste met Maffi

vrijdag 14 juli 2017

Maart 9 2017 Behendigheidstalentje Luna en filmster Tito lagen in een vuilnisbak, met broertje Simba en zusje Tara.

 3 van de 4 pups

Een geluk dat Rocio en Paco hen vonden. En meer dan dat: deze hondenliefhebbers en -trainers namen hun eerste socialisatie ook nog eens goed ter hand. 15 november 2012 kamen ze naarNederland. Van Luna en Tito kwam recent nog een update.


Luna is getrimd

Luna met Nora

Behendigheidstalentje Luna woont in het Friese Hardegarijp bij Richard en Nynke, hun 4 kinderen en hond Nora: ‘Luna is een onmisbaar onderdeel van ons gezin. Luna heeft met Nynke tot en met de behendigheidstrainingen gedaan. Ze is goed gesocialiseerd en een onmisbaar maatje voor onze kinderen en onze Nora. We kunnen ons het leven zonder haar niet meer voorstellen.’


 Luna in actie

Enkel positieve geluiden vanaf het begin: mooi, lief, schrander, gek met de kinderen, vormt een team met Nora, die helemaal is opgeleefd door Luna. Maar hartendief Luna geeft niet alleen veel, ze krijgt ook veel bij deze sportieve familie. Zelfs in de winter kamperen ze echt: in een tent. De honden hebben dan een heerlijke schapenvacht. En de leuke trainingen met bazinnetje Nynke niet te vergeten.

Hieronder Tito 4 maal





Televisiester Tito woont in Rotterdam in een mooie villa met super grote tuin. Hij heeft een heerlijk leven, wandelt veel en gaat altijd mee op vakantie. Hij kan zeer hard rennen. Hij slaapt met de poes en de oude Welsh Terrier Oscar. Ook Tito is slim, gehoorzaam, niet bang, schrikt nergens van. Als pupje dachten we dat hij de lelijkste van de 4 was, maar hij is zo leuk en mooi geworden. Ze schrijven: ‘Het gaat erg goed met Tito . Het is een ontzettend lieve en toegewijde hond.’ Dit alles mede dankzij packleader des huizes Ropatja, die heel consequent is en Tito vanaf het begin aan alles mee liet doen.

 Tito met Oscar

 Tito op wintersport

In 2015 was Tito zelfs te zien op tv in de serie ’Volgens Jacqueline’ van Maria Goos! Dan moet je toch wel goed in je vel zitten.